فارسی کلاب
پورتال خبری و مجله اینترنتی آنلاین

کرونا در ایران؛ تهدید یا فرصت؟

کرونا در ایران، وضعیت ایران، بیمارستان ها، ماسک

کمتر از یک هفته است که کروناویروس به صورت رسمی و بدون اعلان قبلی وارد این مرز و بوم شده، طبق آمار غیر رسمی از ۲۴ بهمن، فرد مشکوک به کرونا در قم بستری شده و از آنجایی که ما ایرانیان همیشه فکر می‌کنیم حوادث و بلایا برای همسایه مون هست و ما ازش مصون هستیم، و همچنین بدلیل خوش‌بینی و سهل انگاری مسئولین به صورت یک اپیدمی در آمده چون مرزهایمان را به روی چینی های عزیز باز گذاشته و بدون در نظر گرفتن شرایط پیشگیری و گرفتن آلودگی از این دوستان، خیلی شیک و مجلسی راه را برای ورود این مهمون ناخوانده غیر عزیزمون باز گذاشتیم تا در کنار تمام مشکلات و مسائلی که مردم با آن‎ها درگیر هستند، این موضوع جدید هم به دغدغه هایشان اضافه شود.

درست است که می‎گویند درصد مرگ و میر در اثر ابتلا به این ویروس خیلی کمتر از آنفولانزاست ولی از آنجایی که ما سعی می‌کنیم در همه زمینه ها پیشتاز باشیم، تا ۱۸ درصد (۸ کشته و ۴۳ مبتلا) بحمدلله توانسته ایم به همت مسئولین عزیز، عدم صداقت و… یک رکورد جدید دیگر به نام خودمان ثبت کنیم، درصدی که از مهد و محل تولد این ویروس یعنی چین هم پیشی گرفته.

این در حالی است که طبق گفته های نماینده قم، افراد فوت شده در اثر ویروس کرونا خیلی بیشتر از این تعداد هستند، آن‎هم بدلیل عدم صداقت و قربانی کردن منافع ملی در قبال منافع شخصی مسئولین. البته این آمار توسط وزارت بهداشت رد شده است.

کرونا توانسته سایه ترس و دلهره را در سراسر ایران پخش کند که البته ترس و اضطراب مردم بیشتر از خود بیماری بدلیل پیشامدهایی است که بعد از ابتلا به آن گریبانگیرشان خواهد شد. در واقع اطلاع از کمبود زیرساخت ها و امکانات لازم برای کنترل و درمان این بیماری و بی تفاوتی دولت در برخورد با این بیماری علت اصلی این دلهره هاست.

این معضل هم در ایران همانند تمامی مشکلات فرصتی برای برخی از دوستان شده است مثل کمبود ماسک، احتکار و افزایش ۵ برابری قیمت آن برای افرادی که از خون مردم تغذیه میکنند و شرافت خود را تبدیل به دنائت کرده‌اند نمونه‌هایی از تبدیل تهدید به فرصت است. البته اینجا باز هم باید این سیاست های جالب که یک هفته قبل ۳ میلیون ماسک رایگان به چین اهدا کرده را مد نظر قرار دهیم.

البته فرصت خوبی که باید به آن اشاره کرد، بحث رعایت بهداشت و شستشوی مداوم دست هاست که موجب شده مردم بیش از پیش این موارد را رعایت کنند و حداقل کرونا در این زمینه مثمر ثمر بوده است.

کمبود بیمارستان‎ها و بخش‎های مختص این بیماری، کمبود تجهیزات مربوط به پزشکان و پرستاران و دستگاه‌های آزمایش، تهدیداتی است که کاش به فرصت تبدیل میشد. ای کاش در کنار تعطیلی دانشگاه ها و مدارس و رقابت های ورزشی که آن هم گاهی سلیقه‌ی صورت می‌گیرد، شهر قم که اکنون یک شاهراه و منبع گسترش این بیماری است نیز قرنطینه می‌شد تا آسودگی خاطر بیشتری برای مردم فراهم شود.

در پایان باید با کنار گذاشتن آداب ایرانی مثل دست دادن و روبوسی کردن، و رعایت بیشتر بهداشت و همچنین عدم حضور در اجتماعات و توکل بر خدا به مقابله با این ویروس گستاخ بپردازیم تا بتوانیم از این بلا هم جان سالم بدر ببریم انشاالله.

ماهان آریا

آدرس کوتاه مطلب

نظر بدهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.