عیدی کارگران در سال 97طبق قانون کار و قوانین حاک بر جمهوری اسلامی ایران، میزان عیدی هر سال کارگران معادل 2 برابر پایه حقوق هر فرد کارگر است به شرطی که این مقدار از 3 برابر حداقل حقوق کارگران نباید تجاوز کند.

لذا تمامی کارفرمایان مکلف‌اند به هر یک از کارگران خود به نسبت یک سال کار معادل ۶۰ روز آخرین مزد به عنوان عیدی و پاداش بپردازند و این مبلغ نباید از معادل ۹۰ روز حداقل مزد قانونی روزانه تجاوز کند.

 

 

مبلغ عیدی کارگران در سال ۹۷

شرح مبلغ به ریال
حداقل حقوق مصوب روزانه سال 97 370 هزار و 423
حداقل خقوق مصوب ماهانه سال 97 11 میلیون و 112 هزار و 690
میزان حداقل عیدی 22 میلیون و 225 هزار و 380
میزان حداکثر عیدی 33 میلیون و 338 هزار و 70

مبلغ عیدی کارگران در صورت فعالیت کمتر از یکسال

شرح مبلغ به ریال
عیدی 12 ماه کارکرد 22 میلیون و 225 هزار و 380
عیدی 11 ماه کارکرد 20 میلیون و 373 هزار و 265
عیدی 10 ماه کارکرد 18 میلیون و 521 هزار و 150
عیدی 9 ماه کارکرد 16 میلیون و 669 هزار و 35
عیدی 8 ماه کارکرد 14 میلیون و 816 هزار و 920
عیدی 7 ماه کارکرد 12 میلیون و 964 هزار و 805
عیدی 6 ماه کارکرد 11 میلیون و 112 هزار و 690
عیدی 5 ماه کارکرد 9 میلیون و 260 هزار و 575
عیدی 4 ماه کارکرد 7 میلیون و 408 هزار و 460
عیدی 3 ماه کارکرد 5 میلیون و 556 هزار و 345
عیدی 2 ماه کارکرد 3 میلیون و 704 هزار و 230
عیدی 1 ماه کارکرد یک میلیون و 852 هزار و 115

 

همه‌ کارگران مشمول قانون کار صرف نظر از محل اشتغال و نوع کارگاهی که در آن کار می‌کنند اعم از دولتی، خصوصی، تعاونی، صنعتی، خدماتی و غیره به میزان مقرر در این ماده از عیدی و پاداش سالانه برخوردار خواهند بود.

همچنین طبق قانون، به کارگرانی که کمتر از یک سال در کارگاه کار کردند، باید به ماخذ ۶۰ روز مزد و نسبت به ایام کارکرد در سال محاسبه شود، حداقل دو برابر و حداکثر سه برابر دستمزد مصوبه دستمزد شورای عالی کار؛ مبنای تعیین عیدی پایان سال مشمولان قانون کار است.

مبلغ پرداختی به کارگران کارگاه‌های فصلی و کارگران سایر کارگاه‌های مشمول که کمتر از یک سال در کارگاه کار کرده‌اند، باید بر ماخذ ۶۰ روز و به نسبت ایام کارکرد در سال محاسبه شود و در رابطه با کارگران کارمزد متوسط کارمزد دریافتی آنان بر حسب مدت ایام کارکرد در سال است.

در مورد کارگرانی که به طور نیمه وقت یا کمتر از ساعت قانونی تعیین شده به کار اشتغال دارند، بر طبق ماده‌ ۳۹ قانون کار به نسبت ساعت کار انجام یافته محاسبه و پرداخت می‌شود و در رابطه با کارگران ساعتی که حقوق ماهانه ثابتی ندارند، میانگین حقوق سه ماهه آخر آنان مبنای محاسبه قرار می‌گیرد.

همچنین در رابطه با کارگرانی که در طول سال با کارفرما قطع رابطه می‌کنند، کارگرانی که در طول سال از خدمت مستغنی، اخراج، بازنشسته یا به شکلی رابطه‌ آن‌ها با کارگاه قطع می‌شود به نسبت مدت کارکردشان مستحق دریافت عیدی و پاداش سالانه خواهد بود.

شایان ذکراست که، مزایایی که افراد به نوعی در ارتباط با شغل خود دریافت می‌کنند از اجزاء مزد محسوب می‌شود و فوق‌العاده شغل، سختی کار و هر آنچه که به تبع کار به کارگر داده می‌شود، جزء مزد کارگر محسوب شده و الزاما باید در محاسبه عیدی و پاداش لحاظ شود.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here